შაბათი , იანვარი 21 2017

ლიტერატურა

მოიცათ, ყველანი ერთად ნუ ჩამძახით!

15577842_1321252351238906_1363010169_n

რეზო ინანიშვილი (მინიატურა) მოიცათ, ყველანი ერთად ნუ ჩამძახით, – ქვეყანა წაწყმდა, დამყაყდა, ინგრევა, თავს ვუშველოთ! მე ვერსად გავიქცევი, მე ხვალაც უთენია ვარ სამუშაოზე წასასვლელი, ლობიო და სიმინდი მაქვს მოსარწყავი, ნება-ნება უნდა მოვრწყა, თორემ თავქვეა და დახრამავს წყალი. არ მოვრწყა ლობიო და სიმინდი, ხალხო?! თქვენი საქმისა თქვენ იცოდეთ, მე კი მითხარით, …

სრულად »

ენაცვალოს გიოს ბებო, ზის ფეჩთან წყნარად, დაშლის პაპიროსს ― ააწყობს, დაშლის ― ააწყობს

ma3s0p249x86lml

ნუგზარ შატაიძე (მინი-მოთხრობა) ― განა ქალაქში კი არ არის წესივრობა, ქალო. აგე, ენაცვალოს ბებო ჩემს გიოსა ― ჭკვიანი, ჭკვიანი, რომ მეტი არ იქნება! ნეტა ვისა ჰგავს, ქა? ჩემები, ხო იცი, რანაირებიც არიან ― უნორმაოები. სულ ერთავად გაშლილ სუფრას უსხედან, სულ ერთავად ვართალალოს გაიძახიან, ნახადი ჯერ არ გაციებულა და არყის ჟღინთი …

სრულად »

ბათუ დანელია: გიჟი ვარ!

hqdefault

  გუშინაც, სარკიდან გადმოველ როგორცკი, ვირწმუნე – იქ დარჩა მდევარი ორმოცი.. და დღეს რომ დამკბინა კენტობის ყიჟინმა, უმალვე მივხვდი, რომ გიჟივარ… აბა ცად გაფრენა ვის უნდა გიჟის მეტს – ტყვიისებრ გავარდნა სიშორის ნიშისკენ?! ან თუნდაც, ღამე რომ თავის თავს გაათევს, ვის უნდა – წამები ცვიოდეთ საათებს?! საათის კეთებაც, არათუ ქვიშისგან, …

სრულად »

თამარ ბოლქვაძე: გამომიარე, მეგობარო!

15310602_1302982786399196_1832559885_n

გამომიარე! გამომიარე „მეგობარო“, კარგად ყოფნა მჭირს, ყველა ტკივილი გავატანე წყალს სიზმარივით… იქნებ, დაიკლო შენმა შურმა ცოტა წონაში, მადლიც მექნება და მოყრილი მადლზე მარილიც!.. გამომიარე მეგობარო, ან დამირეკე, თვალშესავლები ცხოვრება მაქვს, ბედი მენდობა! ჩემს თვალში ბეწვი შეგინიშნავს, შენი დირე კი, გვერდზე გავწიე, ისე, როგორც უიმედობა… ამოიფერთხე მეგობარო, თუნდაც ყოფილო, გულჯიბეები, სადაც …

სრულად »

რეზო ამაშუკელი: ყველამ ჩახედოს საკუთარ სინდისს, – ადამიანი მაინც მარტოა!

escape-1354791338_rezo-amashukeli

კახეთში ცა წყნარად ღუის საყვარელ ფერში მწიფე და მძიმე ატმის ტოტებით. ახლა მზე ჩადის შორეულ მთებში და უსათუოდ შენ მაგონდები! დალურჯებული ტუჩები ღვინით, ჩუმად კოცნიან ჯამებს ცარიელს და დალოცვილი კახური ლხინი მიყვება კახურ მრავალჟამიერს. თამადა ახალ სიყვარულს გვაწვდის, დგას დაბალ დვრინში როხროხი კაცთა; ვივუარე და ვეება ყანწი დამიზნებული თოფივით ამცდა. …

სრულად »